Google ขึ้นภาพ ราชินีหมอลำกลอน นางบุญเพ็ญ ไผ่ผิวชัย ศิลปินแห่งชาติ


วันเกิดปีที่ 95 ของบุญเพ็ง ไฝผิวชัย #GoogleDoodle
https://g.co/doodle/6a5k8zs

วันนี้วันที่ 22 กันยายน 2564 วันนี้ Google ได้ขึ้นรูปภาพผู้หญิงเป่าแคน เขาคือใคร ใช่แล้วเธอคือราชินีหมอลำกลอน นางบุญเพ็ญ ไผ่ผิวชัย ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) ปี พ.ศ.2540
ประวัตินางบุญเพ็ญ ไผ่ผิวชัย นางบุญเพ็ญ ไผ่ผิวชัย เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ.2475
(ปัจจุบันถึงแก่กรรม) ที่จังหวัด อุบลราชธานี บิดาชื่อ นายช่วย ไผ่ผิวชัย มารดาชื่อ นางต่อน ไผ่ผิวชัย สมมรสกับนายพั่ว พูลทอง (ถึงแก่กรรม) มีบุตรและธิดา 8 คน ต่อมาได้สมรสกับนายเคน ดาเหลา
ด้านการศึกษา นางบุญเพ็ญ ไผ่ผิวชัย จบการศึกษาชั้น ประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านดอนจิก ตำบลดอนจิก อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานีนางบุญเพ็ง ไผ่ผิวชัย เข้าสู่วงการหมอลำ
เมื่ออายุ12 ปีโดยฝึกลำกับหมอลำทองมี สายพิณ และหมอลำสุบรรณ พละสูรย์ ที่อำเภอพิบูลมังสาหาร
จังหวัดอุบลราชธานี และได้ติดตามไปลำในที่ต่าง ๆ จนผู้ชมเริ่มรู้จักมากขึ้นพอย่างเข้าอายุ 14 ปี
เริ่มรับงานเองบ้าง ผลงานแสดงแต่ละครั้งสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จักไปทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือจนอายุ 23 ปี
เป็นยุคแรกที่มีชื่อเสียงเนื่องจากมีงานแสดงทั้งกลางวันกลางคืน กลอนลำแต่ละกลอนให้คติสอนใจเสียง ท่วงท่าทำนองและจังหวะการร้องลำสนุกสนานเร้าใจผู้ฟังเป็นอย่างยิ่ง
2. ผลงานของนางบุญเพ็ญ ไผ่ผิวชัย นางบุญเพ็ง ไผ่ผิวชัย ได้รับการยกย่องจากผู้ชมว่าเป็นนักแสดงหมอลำฝ่ายหญิงที่มีความสามารถใน การด้นกลอนสด มีปฏิภาณไหวพริบโต้ตอบกับหมอลำฝ่ายชาย
จนหมอลำชายบางคนไม่กล้าที่จะประฝีปากด้วย เพราะไม่มีความสามารถเพียงพอ (การชมศิลปะพื้นบ้านหมอลำกลอนให้สนุกของชาวอีสาน คือการได้ชมได้ฟัง การโต้ตอบกันระหว่างหมอลำฝ่ายชายและฝ่ายหญิง โดยเฉพาะการด้นกลอนสดที่ขับเคี่ยวกันด้านปฏิภาณไหวพริบ เชิงรุกเชิงรับทั้งการร้องลำและร่ายรำเพื่อแสดงความเก่งกล้า
เจ้าคารมการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าการเลือกเฟ้นกลอน ที่สามารถโต้ตอบกับคู่ล าได้ทันท่วงที และเหนือกว่าเพื่อให้อีกฝ่ายหมดหนทางตอบโต้) ซึ่งนางบุญเพ็ง ไผ่ผิวชัย ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มีความสามารถในด้านนี้ จนได้รับความนิยมจากประชาชน ทำให้บริษัท กมลสุโกศล ติดต่อ ให้บันทึกเสียงลงแผ่นเป็นหมอลำหญิงคนเดียวที่ได้อัดแผ่นเสียงเมื่อปีพ.ศ.2498 ผลงานการลำของนางบุญเพ็ง ไผ่ผิวชัย จึงแพร่หลายมากขึ้น จนได้รับความนิยมของประชาชนในระยะนั้นสูงมากเป็นพิเศษ
ผลงานที่โดดเด่น ของนางบุญเพ็ง ไผ่ผิวชัย ในปีพ.ศ.2514-2521 บริษัทเสียงสยามและบริษัท กรุงไทยได้ผลิตเทปผลงานของนางบุญเพ็ง ไผ่ผิวชัย ออกจำหน่ายถึง 500 ชุด ซึ่งเป็นระยะที่ได้รับความนิยมสูงสุด ต้องรับงานแสดงทั้งกลางวันกลางคืน
และยังสละเวลาแสดงผลงานให้กับหน่วยงานทั้งภาครัฐบาลและเอกชนต่าง ๆ มากมาย ยกตัวอย่างเช่น
ในปี พ.ศ.2522 ได้เข้าร่วมแสดงในการสาธิตวัฒนธรรมอีสานในงานประสาทปริญญา พุทธศาสนบัณฑิตและงานอนุสรณ์ครบรอบ 90 ปี แห่งการสถาปนามหาธาตุวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
เป็นวิทยากรอบรมพัฒนาสื่อพื้นบ้าน ณ ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดอุดรธานีในปี พ.ศ. 2526 ช่วยเหลืองานการศึกษานอกโรงเรียน จังหวัดกาฬสินธุ์ในปี พ.ศ.2529 และ พ.ศ.2533 ร่วมสาธิตในสารคดีจากที่ ราบสูง ของสถานีทัศน์สี
กองทัพบกช่อง 5 นอกจากนี้ ในปี พ.ศ.2534 รณรงค์โครงการอีสานไม่กินปลาดิบ ของ จังหวัดกาฬสินธุ์ และรณรงค์ประชาธิปไตย ณ โรงเรียนพลวิทยาคม รวมถึงในปี พ.ศ.2535 เข้าร่วมการสัมมนา และประชาสัมพันธ์ป้องกันเอดส์ภาคตะวันออกเฉียงเหลือ ของกรมประชาสัมพันธ์ และร่วมสนับสนุนการจัดงาน คาราวานอีสานไม่กินปลาดิบ ร่วมกิจกรรมไหว้ครู ณ วิทยาลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ดร่วมกิจกรรมเทิดพระเกียรติและ รณรงค์กินปลาดิบกับสมาคมปราบพยาธิใบไม้ตับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นต้น เกียรติคุณที่เคยได้รับตลอดระยะเวลา 53 ปี
ของนางบุญเพ็ง ไฝผิวชัย มีดังนี้ เป็นผู้ที่มีผลงานดีเด่น ทางด้านวัฒนธรรม จังหวัดขอนแก่นประจำปีพ.ศ.2533
ได้รับเกียรติจากศูนย์วัฒนธรรมญี่ปุ่น เชิญไปแสดง แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างวันที่ 14-25 พฤศจิกายน พ.ศ.2536 ณ ประเทศญี่ปุ่น และได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) ประจำปีพ.ศ.2537 จากสำนักงาน คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติซึ่งนางบุญเพ็ง ไฝผิวชัย ได้สร้างผลงานไว้มากมายเป็นที่รู้จักในฉายา “ราชินีหมอลำกลอน” ทั้งยังได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ศิษย์เป็นจำนวนมาก เช่น หมอลำฉวีวรรณ ดำเนิน ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) ประจำปีพ.ศ.2536 จากประวัติชีวิตและผลงานดังกล่าว สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติจึงประกาศยกย่อง
เชิดชูเกียรติให้นางบุญเพ็ง ไผ่ผิวชัย เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) ประจำปี พ.ศ.2540 เมื่อ
วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ.2540 (สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2548, หน้า58) นับว่าเป็นหมอลำผู้หญิงคนที่ 2 ที่ได้รับการคัดเลือกเป็นศิลปินแห่งชาติด้านศิลปะการแสดงหมอลำที่สร้างชื่อเสียง ให้ชาวจังหวัดอุบลราชธานี

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *